YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Asuman Dokuzlu

BU DÜNYADAN BİR KİŞİ DAHA GİTTİ İZ BIRAKARAK…

 Çocukluğumuzda ve ilk gençliğimizde daima ailelerimizle gezer vaktimizi daha çok birlikte geçirirdik. Babam da bizi gezdirmeyi çok severdi.  Çocuklarına çok düşkün bir babaydı.  Her yere birlikte gidelim ister, gittiğimiz yerde de istediğimiz herşeyi yapardı. 

   Özellikle yaz aylarında pazar günleri biz çocuklar, tabi ben biraz daha genç kız olmaya aday. Hacıbabam(dedem) babaannem,  annem, babam hep birlikte kardeş köyüne giden yoldaki Oktayların benzinliğinde zamanımızı, pazarımızı oradaki restoranda yemek yiyerek, sohbet ederek geçirirdik. O zamanlar tabi bu kadar gelişmiş değil herşey.  Daha doğal, daha basit.

  Ben, her gittiğimizde İzmir den aldığım seyyar şövalemi,  boyalarımı, fırçalarımı ve tuvalimi oraya götürür canlı canlı tablolar yapamaya çalışırdım. Bazen rüzgar olur, bazen de çalışmaya daha uygun bir hava. Çok severdim peyjaz çalışmasını hala sevdiğim gibi. Gelincikler olurdu tablolarımda demek ki bahar da da gidermişiz. Bir de bembeyaz papatyalar. Nasıl keyifli olurdu orada çalışmak. Oraya bizim gibi Pazar tatillerini geçirmeye gelen insanlar hayran hayran bakarlardı ya! Bir de neler çalıştığımı sorarlar yaptığım işten imrenirlerdi. Pek çoğu ‘’ben de yapmak istiyorum.’’ gibi sözler ederdi.

   Etrafında bir çok ağacın olduğu geniş bahçede yerdik, içerdik akşama kadar. Ben çalışırken annemler çekirdek yiyip cocacola ya da meyve suyu içerlerdi, evden götürdüğü ev kurabiyelerini yemekten sonra çayla yerdik.  Çünkü orada yemek olurdu ama kurabiye asla. Kurabiyesiz baharın çayla keyfi olur mu? Ne kadar tatlıydı Allahım!

 Oraya ne zaman gitsek, siyah Volkswagen arabasıyla, yanında oğluyla oraya gelen bir adam vardı. Ben pek tanımıyordum. Ancak daha sonraki yıllarda karşılaştığımızda kız kardeşim onu tanımış hocası olduğunu  söylemişti.  Benim çok fazla ilgimi çekiyordu.  Oğluyla masaya otururlar, bazen de yalnız geldiği olurdu. Sürekli yazardı. Saatlerce hiç bıkmadan, usanmadan sabırla yazardı. Ben de sanatçı ruhumla onun bu yaptığından çok hoşlanırdım. Beni motive ediyordu, öyle saatlerce yazı yazması.  Ben de deneme amaçlı birçok şey yazar, karalardım. Belki de şimdi bu kadar yazmayı sevmemin sebebi o zamanki o gözlemlerimdir. En çok da ne yazdığını merak ederdim. Gerçi sonraki yıllarda o gün yazdıklarının hepsi kitap haline geldiği için o merakım kısmen de olsa giderilmiş oldu. Ben bir yanda resim yaparken o da yazı yazardı. Ben renklerle, boyalarla uğraşırken o hatıralarıyla ya da kurguladığı kahramanlarla zaman geçiriyordu.  Ne güzeldi farkında değildik ama Oktayların benzinliği o zamanlar demek ki iki sanatçıyı ağırlıyormuş.

 

  O adam Muzaffer İzgü idi. Geçen haftalarda kaybettiğimiz Muzaffer İzgü.  Hiç benim hocam olmadı mutlaka aynı şehirde yaşıyor olmakla bir yerlerde karşılaşmış konuşmuş olabiliriz belki .  Oğlu benim sınıf arkadaşımdı. Biraz hareketli bir çocuktu, bunu hatırlıyorum. Bunu yazmak istememin sebebi de yazdığı bunca kitabın nasıl yazıldığına bir dönem canlı şahit olmuş olmak. O atmosfer, o hava, o iklim, zeytin, incir, erik ağaçları, ondaki duygular, belki bahar kelime kelime, cümle cümle o kitapları yazmasına vesile olmuştur kimbilir? Her zaman o yoldan geçerken aklıma takılan bir anıdır. Hem gençliğimi hem de Muzaffer İzgü yü bana hatırlatır. İnsanların, nasıl, ne emeklerle,  nerelere geldiğine şahit olmak güzel şey.  Anladım ki iyi şeyler yazmış VE İSMİNİ EDEBİYAT DÜNYASINA KAZIMIŞ, MUZAFFER İZGÜ.

Yaşar Kemal in  de dediği gibi ‘’O GÜZEL İNSANLAR O GÜZEL ATLARA BİNİP GİTTİLER’’  Hep öyle oluyor iyiler nedense önden gidiyor.  Topluma ışık olanlar, iz bırakanlar.

  Bu dünyadan bir MUZAFFER İZGÜ GEÇTİ, GİTTİ AMA GİDERKEN İZ BIRAKTI. Keşke hepimiz giderken arkamızda iz bırakacak işler yapabilsek. Gidip kırlarda, bayırlarda yazabilsek duygularımızı. Aktarabilsek bizden sonrakilere. HEPİMİZ BİR MUZAFFER İZGÜ OLABİLSEK.  ÜLKEM DAHA ÇOK HUZUR BULUR MUYDU Kİ???

 

 

 

11.09.2017
Bu yazı 394 defa okundu.

Diğer Yazıları