YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Asuman Dokuzlu

NASIL GEÇTİ HABERSİZ

Teoman Alpay ın çok güzel bir şarkısıdır.  Benim de çok sevdiğim bir şarkı ‘’Nasıl geçti habersiz o güzelim yıllarım’’ Hep söylerdik gençlik yaşlarımızda. Daha o zaman bu kadar manalı değildi bizim için. Oysa şimdi ne anlamlar taşıyor… ‘’O güzelim yıllarım’’ Uçtuu gitti seneler. Habersizce, sessizce. Usul usul hiç farkettirmeden. İlk gençlik yıllarımız; Başımızda bahar yellerinin estiği. Bir şarkıyla aşık oluverdiğimiz. Platonik aşkların acılarıyla sanki dünyanın en büyük acısıymış gibi hüzünlenip arabesk e bağladığımız yıllar. Şimdi hatırlayınca gülümsediğimiz.

   Devam eder şarkı ‘’ bazen gözyaşı oldu bazen içli bir şarkı’’ aynı yaşadığımız hayat gibi. Bazen ağladık bazen hüzünlü, içli şarkılar söyleyip dertlendik. Bir baktık geçip gitmiş o güzelim yıllarımız  saman altından su yürütecek kadar sessiz. Yıllar mı acımasız?  Yoksa hayat mı canı istediği gibi şekillendiriyor yaşamımızı? Kimbilir? Her neyse işte?

     Evet nasıl geçti habersiz sahiden? Hiç farketmeden? O sinsi beyazları saçlarımızın gizliden gizliye çoğaldılar hiç haber vermeden. Bir baktık artık değişmişti renkleri,  griye dönmüştü giderek de beyaza. Yaşadığımız hatıraları hayatımızın çook gerilerde kaldılar hayal, hikaye oldular. Dudaklarımızda hafif bir tebessüm, içinde zamana bir sitem, bir buruk hüzün gözlerimizde ‘’Bir zamanlar biz’’ diye başladığımız cümlelerle devam eden hayatlarımız. Gerçekten bir zamanlar biz mutlu çocuklardık.  O zamanlar herşey ailelerle paylaşılmazdı nasıl anlatacaktık aşklarımızı, o aşklar yüzünden günlerce uykusuz kalıp geceleri ağlayıp sızlandığımızı, en büyük sırdaşlarımız arkadaşlarımızdı herşeyimizi arkadaşlarımız bilirdi. Okula gitmek bir özgürlüktü bizim için. Bazen çok sevdiğimiz, bizi anlayan iyi öğretmenlerimiz olurdu onlarla paylaşırdık sıkıntılarımızı. 

   Hayallerimiz vardı geleceğe dair. Neler neler? Hayallerimiz pembe ama gerçeklerimiz mora çalmaya başladı yıllar içinde. Hayatımıza karar veren insanlar birer birer bırakırken bizleri, bizlere seçtikleri hayatlara biz katlanmak zorunda kaldık. Neler umduk neler bulduk hayattan. En iyi şeyleri kendimiz için düşündük hayat öyle değildi. Herşeyi altın tepsi içinde sunmadı hiç birimize. Hayat müziğin dışında hiç bir zaman dört dörtlük bir usul vermedi bize. Bir şeyler eksikti daima sevgide, aşkda, mutlulukta. Gidenlerin arkasından el sallamak kaldı bazen bize. Bazen de hoşgeldin demek istemediklerimize.  İşte  böyle HAYAT; Sevdikleriz sevmediklerimiz, istediklerimiz istemediklerimiz, mutluluklarımız mutsuzluklarımız,  acılarımız sevinçlerimiz,  yaşadıklarımız. Iskaladıklarımız arasında NASIL GEÇTİ HABERSİZ BİLMİYORUZ

Sözün kısası

ÖMRÜM GEÇİYORKEN SESSİZCE

Dönülmez akşamın ufkundayım bu gece.

İçimde bir hüzün,

Gönlümde yıkık virane düşler,

Dilimde yitik kelimeler hece hece.

Gecemi ağlıyor, gözlerim mi?

Artık yerine koyamadığım anılar hesap sorar?

Nasıl geçti zaman böyle insafsızca?

Aynaya baktım ki çizgiler hesapsızca.

Çağırır mazi dönüp bakarsın,

Gidemez ayakların aklın kalır.

Ansan bir türlü, anmasan; Hazin.

Eylül mü gelmiş?

Yapraklar mı düşüyormuş?

Düşerse düşsün, Neler götürmedi ki hüzün.

Kimler gider, kimler kalır?

Sararmış yaprakların arasında…

İkisine de bahar diyorlar.

Ömrün med ceziridir güzün.

Kalsan bir türlü kalmasan hazin

Unutan da olur hatırlayan da gayrı

Sevdiklerinin diline dolanan, Bir hasretlik türküsün…

Asuman Dokuzlu Ağustos 2016

31/01/2017

31.01.2017
Bu yazı 841 defa okundu.

Diğer Yazıları