YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Asuman Dokuzlu

SAYGIMIZ NERELERE GİTTİ…

Önce aile­de baş­lar eği­tim.En önem­li­si de budur sa­nı­yo­rum.Al­dı­ğı­mız ter­bi­ye, an­ne­den ba­ba­dan bazen diğer aile bü­yük­le­rin­den gelir. Eği­tim;anne kar­nın­da baş­la­yıp ölene kadar devam eden süreç.
Aile­de ne al­dıy­sak o bizi şe­kil­len­di­rir.Ki­şi­li­ği­mi­zin oluş­ma­sın­da en büyük et­ken­dir.Ne al­dıy­sak o. Son­ra­dan ol­mu­yor.Dökme suyla de­ğir­men dön­mü­yor. O saygı varsa, var. Yoksa da ya­ma­lan­mı­yor.
Ba­zı­la­rı var­dır ken­di­le­ri­nin çok say­gı­lı ol­du­ğu­nu zan­ne­der­ler. Kendile­ri­ne ob­jek­tif bak­mak akıl­la­rı­na gel­mez.Çünkü baş­ka­la­rı­na ba­kar­lar.Ay­na­ya küs­tür bu in­san­lar.Bir de cahil ce­sa­ret­le­ri var­dır ki; Her­şe­yi bil­dik­le­ri­ni, her­ke­si ta­nı­dık­la­rı­nı, her­kes hak­kın­da söy­le­ye­bi­le­cek­le­ri bir söz var sa­nır­lar.As­lın­da öyle de­ğil­dir­ler, öyle gö­rün­me­ye ça­lı­şır­lar.Kim­se­nin an­la­ma­dı­ğı­nı sa­na­rak.
Önce ken­di­ni bi­le­cek­sin. Sen ken­di­ni bi­lir­sen me­se­le yok. Kim ne derse desin. He­pi­miz hata ya­pa­bi­li­riz.İnsan ol­ma­nın fıt­ra­tın­da var. Önem­li olan bunu far­ke­de­rek dü­zelt­mek.Neden?ne için, ya­şı­yo­ruz bu sü­re­ci? Ken­di­mi­zi insan ya­pa­bil­mek için.Biraz kö­şe­le­ri­mi­zi yont­mak için.Biz tör­pü­le­me­ye ça­lı­şır­ken, hala kö­şe­le­riy­le sağa sola çarpa çarpa ya­şa­yan­lar var ha­ya­tı.Et­ra­fa ta­kı­lı­yor­lar dü­şer­ken.İnsan kime, nasıl, ne şe­kil­de dav­ra­na­ca­ğı­nı, hitap ede­ce­ği­ni bil­me­li.Bunu bil­mi­yor­sa iliş­ki­le­ri kör topal gider.Sonra da NEDEN? diye sor­ma­ya­cak­sın…
Biz bü­yük­le­ri­mi­ze asla sen diye hitap et­mez­dik. Hiç ta­nı­ma­dı­ğı­mız ki­şi­le­re de is­mi­nin önüne ya hanım, ha­nı­me­fen­di, ya bey, be­ye­fen­di ge­ti­re­rek hitap eder­dik. Şimdi ne­re­ye git­se­niz okul­lar­da bile öğ­ren­ci­ler bü­yük­le­ri­ne ''SEN'' diye hitap edi­yor bu hoş ve say­gı­lı bir dav­ra­nış değil,bizim gibi ye­ti­şen in­san­la­ra göre… Bun­la­rı du­yun­ca ir­ki­li­yo­rum, şaş­kın­lık için­de sin­dir­me­ye ça­lı­şı­yo­rum. Aile­nin ye­tiş­ti­re­me­di­ği­ni, ter­bi­ye ede­me­di­ği­ni ha­riç­ten biri ola­rak ben nasıl eği­ti­rim. Belki de sa­de­ce bazen uyar­mak­la ye­ti­ni­rim. Üs­te­lik sa­de­ce bu­nun­la sı­nır­lı değil gös­te­ri­len dav­ra­nış­lar. Han­gi­si­ni an­lat­sam canım sı­kı­lır. Bir ma­ğa­za­ya alış­ve­ri­şe gi­ri­yor­su­nuz. Ço­cu­ğu­nuz ya­şın­da­ki tez­gah­tar 'sen' diyor. Her­han­gi bir yerde bi­ri­si­ne bir şey so­ru­yor­su­nuz ço­cu­ğu­nuz ya­şın­da 'sen' diyor. Bü­yük­de olsa far­ket­mez ya. Ta­nı­ma­dı­ğı­mız ki­şi­le­re 'sen' demek gibi bir alış­kan­lı­ğı­mız var. 'Sen' demek sa­mi­mi­yet ifa­de­si­dir. Bu yüz­den her­ke­se 'SEN' den­mez. BUNU BİR BİLSEYDİK AS­LIN­DA HER­ŞEY DAHA GÜZEL OLA­CAK­TI. 
Ken­di­miz­den yaşça büyük ki­şi­le­re sen demek şık bir dav­ra­nış değil, ama top­lum artık bu ko­nu­da çok eği­tim­siz, bu hale ge­ti­ril­di. Böyle bir say­gı­dan bile ha­be­ri yok bir ço­ğu­nun. Bir öğ­ret­men­le nasıl ko­nu­şu­lur, Nasıl hitap edi­lir. Büyük, küçük kim­se­nin ha­be­ri yok. Daha acı­sı­da bunu bil­me­di­ğin­den ha­be­ri bile yok. Ki­bar­ca uyar­sa­nız da suçlu olu­yor­su­nuz. (Bazen ha­ka­re­te gi­de­bi­lecek kadar ter­bi­ye­den yok­sun olu­yor­lar.) Fark­lı tep­ki­ler ala­bi­li­yor­su­nuz. Öy­le­si­ne SAY­GI­DAN yok­sun hale gel­dik. Toplu ta­şı­ma araç­la­rın­da­ki ter­bi­ye­si­lik­le­ri söy­le­me­ye bil­mem lüzum varmı? Yer kap­ma­ca oy­nu­yor­lar. Ken­di­le­rin­de on­lar­ca yaş büyük in­san­lar­la. Yer ver­mek mi? de­se­niz asla böyle bir kül­tür yok,kalk­mış or­ta­dan. Çocuk otu­ru­yor, ya­nın­da­ki ko­ca­man insan ayak­ta, bir kez ebe­veyn ya da ya­nın­da­ki her kimse ço­cu­ğu kal­dır­mak için bir hamle yap­mı­yor. Han­gi­si­ni yaz­sam? Emir cüm­le­si kur­ma­la­rın­dan tutun da!!! Daha kar­şı­sın­da­ki­ne nasıl hitap ede­ce­ği­ni bil­me­yen, kes­ti­re­me­yen in­san­lar­la dolu bir top­lum­dan ne bek­li­yor­su­nuz? SAPLA SA­MA­NI BİLE AYI­RA­MAZ HALE GELDİK.
Özel­lik­le Ne­re­de, ne zaman, nasıl dav­ran­ma­la­rı ge­rek­ti­ği­ni bil­me­yen­ler ca­hil­lik­le­riy­le şa­şır­tı­yor­lar. Bunun da far­kın­da ol­mu­yor­lar. Ben so­ru­yo­rum; NASIL BÖYLE SAY­GI­SIZ İNSAN TOP­LU­LU­ĞU HALİNE GELDİK? NE OLUR BİRAZ SAYGI!!!
Hele bir de has­bel­ka­der üç kuruş sa­hi­bi olan­lar var ya, ÇARESİZ VAK'Akar­şı­sın­da­ki­ne nasıl hitap ede­cek­le­ri­ni hiç bil­me­yen,her­şe­yi ya­pa­bi­le­cek­le­ri­ni, doğru ken­di­le­riy­miş zan­ne­den…Hani bir laf var­dır; GÜ­VEN­ME ………..? EN BÜYÜK ZENGİNLİK İLİMDİR, BİLİMDİR…
Bu­ra­da önem­li görev aile­le­re dü­şü­yor. Anne, ba­ba­lar aile içi eği­ti­mi iyi ver­mek zo­run­da­lar, tabii kendi eği­tim­le­ri­ni de sor­gu­la­mak ge­re­kir. Ken­din­de bir şey ol­ma­yan ço­cu­ğu­na ne ve­re­bi­lir? Ne­re­de olur­san ol tep­ki­le­rin, dav­ra­nı­şın senin al­dı­ğın eği­ti­min bir gös­ter­ge­si­dir. Bizin in­sa­nı­mı­zın en önem­li özel­lik­le­rin­den biri de< CAHİL CE­SA­RETİ > Bunu pek çok yerde gör­me­miz olası. Her­kes her­şe­yi bilir ül­ke­miz­de. Kimse bil­me­di­ği­ni kabul etmez. Oysa; BİLMEDİĞİNİ BİLMEK BİR ER­DEMDİR. Ancak bu dav­ra­nı­şı­nın yan­lış ol­du­ğu­nu an­la­mak için bile bir eği­ti­min ol­ma­sı şart.SAY­GI­NIN İNSANA HİTAP ET­MEK­TEN BAŞ­LA­DI­ĞI­NI MA­ALE­SEF BİLEN YOK. ONDAN SONRA HER­ŞEY DAR­MA­DA­ĞIN!! BUNUN İÇİN EN ÇOK OKULA VE NİTELİKLİ ÖĞ­RET­MEN­LE­RE İHTİYA­CI­MIZ VAR.
''NE KADAR AN­LA­TIR­SAN ANLAT KAR­ŞIN­DAKİNİN AN­LA­DI­ĞI KADAR AN­LA­TABİLİRSİN'' Mev­la­na…

03/04/2017

04.04.2017
Bu yazı 717 defa okundu.

Diğer Yazıları