YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Atilla Dağıstanlı

GELENEKSEL ÜRÜNLER VE KÜLTÜRLER ETKİNLİĞİ,”BİR MEMLEKET MASALIDIR.”

Özdeyiş gibi anlamlı olan bu tümce,Anadolu”nun,zengin renk ve uyum armonisini vurgular gibi… Çarşamba Pazar yerinin hemen yanıbaşındaki Manolya Parkta bir süreden beri yöresel ürünlerin sergilendiği etkinliğe girdiğinizde her bağımsız mekanın içinde yukarıdaki özdeyiş gibi anlamlı bu tümceyi okuyorsunuz… Adana,Gaziantep,Sivas,Tokat,Trabzon,Kayseri,Gümüşhane,Kahramanmaraş”ın yöresel gıda ürünlerini görüyorsunuz. İçli köfteden,Sivas kavurmasına,Tokat pekmezi,asma yaprağından,Kayseri mantısına,Gaziantep fıstığından,Trabzon Vakfıkebir ekmeğine,tereyağına,küflü peynirinden,pestiline kadar geleneksel bir çok gıda maddesi insanın iştahını kabartıyor. Hayırlı işler diyerek yaklaşıyorum,müşteri sanıyor ve peynirinin lezzetinden söz ediyor,dinliyorum.Tekrar soruyorum: Ne kadar süredir buradasınız ? -Ongün oldu,Pazar günü Aydın”dan ayrılıyoruz. Satışlar nasıl ? -Allah bereket versin,iyidir. “İyidir” sözü biraz cılız çıkıyor.Fiyatlara bakıyorum,hiçte gıda fuarına uygun değil. Çiçek balı 40-50 lira arası,Trabzon tereyağı 35 lira,beyaz peynir 25 liradan başlıyor.Kahvaltılık ev yapımı çemenin kilosu 40 lira.Fındık ezmesinin en küçük kutusu 15-20 liradan başlıyor. Trabzon Vakfı Kebir ekmeğinin kilosu 5 lira,dayanamıyorum 3-4 dilim alıyorum,tartıyor ve “dört lira”diyor.Çiçek balının kilosu 55 lira yani fiyatlar çokta uygun değil. Ben sadece alış veriş üzerine odaklı değilim,Anadolunun herhangi bir yöresinde Aydın”ın,zeytini,zeytinyağı,inciri satıldığında oradaki yurttaşlarımız Aydın” tanımış olacaklar. Bir bayan müşteri çok rahat hareket ediyor,keni kendime deneyimi var diyorum;ama dayanamıyorum gidip soruyorum: Merhaba .. -Merhaba buyurun,”diyor Herşeyi elinizle koymuş gibi buluyorsunuz,o dikkatimi çekti.Diyorum.tebessüm ediyor ve -Evet,daha önce de Aydın”a gelmişlerdi,yöresel ürünlere meraklıyım,gücüm yettiğince bir şeyler almıştım.memnun olduğum için şimdi yine alıyorum.Trabzon tereyağını teraziye koyan satıcı, -anacığım,bu tam tamına 28 lira,kalsın mı üzerinden alayım mı ? diye soruyor.Yaşlı kadın, -Yok oğlum yok alma,” diyor. Cennet ülkemin dört bir yanından gelmiş bu insanların birbirleriyle kurdukları,anacığım, ablacığım,şeklindeki iletişimlerinden duygulanıyorum.Manolya Parktan çıkarken yıllar önce Cumhuriyet Gazetesi”nde çalışırken Kilis”te yaşadığım bir anım aklıma geldi.İstanbul”lu 5-6 gazeteci aç kalmıştık,ne yapacağımızı düşünürken karşımıza çıkan kemerli,çift girişli evin kapısını çalmıştım,kapıyı açan aksakallı bir adamcağıza “selamun aleyküm emmi” demiştim.Adamcağız,”ve aleyküm selam”der demez,”Emmi bizim karnımız aç”demiştim.Şaşkın şaşkın bana bakan meslektaşlarıma” bu emmi benim elemim,rahat olun.” Demiştim.Eğer,yaşadığınız ülkenin insanlarını yakından tanırsanız el emmi dediğiniz insanlar,öz emminizden daha yakındır size..ben bunu hep yaşadım.Sen nasılsan karşındaki de odur..

23.09.2015
Bu yazı 1677 defa okundu.

Diğer Yazıları