YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Atilla Dağıstanlı

RİSALET ABLAM

'EGEMENLİK KAYITSIZ 
ŞARTSIZ MİLLETİNDİR'
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

Bir za­man­lar Aydın…
Küçük,
Şirin,
Ger­çek­ten yeşil Aydın…
Ger­çek­ten dağ­la­rın­dan yağ,ova­sın­dan bal akı­yor..
Her­kes bir­bi­ri­ni ta­nı­yor, sanki büyük bir aile gi­bi­yiz..
Em­ni­yet Ec­za­ne­si o yıl­lar­da Sevgi Yolu'n da, gün için­de bir­kaç kez ec­za­ne­ye gi­di­yo­rum;çünkü Yal­çın abi Ay­dıns­por'da yö­ne­ti­ci,bana da haber lazım…
Yol­dan geçen bi­ri­si­ne bile'' Ay­dıns­por'un yö­ne­ti­min­de kim­ler var?'' diye sor­sa­nız bil­di­ği isim­le­rin ba­şın­da Ec­za­cı Yal­çın gelir, yani em­ni­yet ec­za­ne­si diye baş­la­maz­lar…
Ec­za­ne­ye git­ti­ğim­de Ri­sa­let ab­la­mı orada, eşi,hayat ar­ka­da­şı Yal­çın abi­min ya­nın­da gö­rür­düm.
Hep güler yüzlü ve kıpır kı­pır­dı…
Ri­sa­let ablam,Tür­ki­ye Yar­dım Se­ven­ler Der­ne­ği Aydın Şu­be­si Baş­ka­nı se­çil­di­ği yılın üze­rin­den kırk yıl daha bu gö­re­vi ba­şa­rıy­la sür­dür­dü.Burs ver­dik­le­ri öğ­ren­ci sa­yı­sı art­tık­ça Ri­sa­let ablam se­vin­cin­den ha­va­la­ra uçu­yor­du.
Yal­çın abiyi zi­ya­ret alış­kan­lı­ğım ta o yıl­lar­dan beri sür­dü­ğü için Ri­sa­let ab­la­mı da sık sık görme fır­sa­tım olu­yor­du.
Ri­sa­let ablam'ın bir günü 24 saat miydi ?
Ya da günde kaç saat uyur­du?
Bir ta­raf­tan yıl­lar­dan beri gö­zü­nün önün­den ayır­ma­dı­ğı,ye­di­ği,iç­ti­ği her şeyi sor­gu­la­dı­ğı,üze­ri­ne tit­re­di­ği eşi Yal­çın abi,bir ta­raf­tan kız­la­rı Sinem,Leman,to­run­la­rı Başak,Irmak,Sabri,Zey­nep,öte yan­dan burs ver­di­ği öğ­ren­ci­le­rin so­run­la­rı,yar­dım is­te­me­ye ge­len­ler..
Ve Ri­sa­let ab­la­mı­zın ken­di­ni bul­du­ğu anlar,renk­ler,pa­let­ler,fır­ça­lar ve re­sim­ler…
İki hafta önce garın önün­de­ki du­rak­ta bek­ler­ken Leman, Ri­sa­let ab­la­mı ara­bay­la ge­tir­di.
-hay­ro­la leman dedim,
-Atil­la abi, kah­val­tı var­mış an­ne­mi ge­tir­dim dedi.
Biz Leman'la ko­nu­şur­ken Ri­sa­let ablam sanki geç kal­mış gibi hızlı hızlı içeri doğru yü­rü­dü..
O son gö­rü­şüm oldu kırk yıl­lık ab­la­mı…
Ferit'in,'Atil­la abi Ri­sa­let ab­la­yı kay­bet­tik' sözü tüm dü­şün­ce­le­ri­mi alt-üst etti…
Ve kırk yıl önce baş­la­yan ab­la-kar­deş yol­daş­lı­ğı­nın her anı kare kare gö­zü­mün önün­den film şe­ri­di gibi geçti…
Ri­sa­let ablam,onu anım­sa­ma­mız için aile­si­ne,dost­la­rı­na,biz­le­re öy­le­si­ne bir renk dün­ya­sı bı­rak­tı ki hangi renge bak­sak onun zih­ni­nin,yü­re­ği­nin sevgi dolu şef­faf­lı­ğı­nı gö­re­ce­ğiz…
Güle güle Ri­sa­let ablam,sen artık ışık­lar ül­ke­si­nin kra­li­çe­si oldun…

24/03/2017

24.03.2017
Bu yazı 1486 defa okundu.

Diğer Yazıları