YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



HAVVA ÇETİNTÜRK

KORAY ECZANESİ –NÜKET KORAY SONTUR

    Germencikten Aydına 1973 yılında taşınmıştık. Evimiz Gazi Bulvarı üzerinde Kızılkayaların apartmanındaydı.Gazi Bulvarı o yıllarda ulaşım ve alışveriş yönünden en kıymetli en değerli caddeydi. Otel orhandan başlayıp kız meslek lisesinin sonlarına kadar giden bölüm, bahçeli evler, Aydın lisesine ayrılan yol, anılarımın en unutulmazları arasındadır. Evden çıkıp enstütü pazarına doğru (çarşı) giderken  şimdi yerinde yeller esen Sırrı Gürselin Sabun fabrikasının ve  aynı  sırada  kalburabastısı çok güzel olan  tatlıcının önünden gecerdim. İlaçlarımı almak için ise Koray eczanesine girerdim.O eczanenin beyaz önlüklü şık sahibesinin ismini de hafızama kazımıştım. Nüket hanım. Birgün bu eczanenin Aydın’daki ilk üç eczaneden biri olduğunu duydum ve Nüket hanımdan bir sabah kahvesi içimlik zaman rica ettim.Kırmadı. Aydın Eczanesi( ki o da ilk eczanelerden bundan sonraki yazımda Zerrin hanımı yazacağım.) Zerrin hanımla tarihi mekan Eski Tariş’in yerine kurulan parktaki kafeye geldi. Nüket Hanım;

     “Koray eczanesinin aslında ilk ismi Kanaat Eczanesidir” diye başladı sözlerine....Dedem Halit Tığlıoğlu 1920 yıllarında belki daha önce Aydın’a gelmiş. Batı Gazi Bulvarı üzerinde  Kanaat Eczanesini açmış.Bir süre sonra kendi yeri olan  şimdiki Sontur İnşaatın ofisinin olduğu yere taşınmış.Eczanenin ilk  yıllarda ayakkabılarını çıkarıp içeri girenler olurmuş.Köyden gelenler şapkalarını çıkartırlarmış. Saygı sevgi çok fazlaymış.İlaçları doktorlar formul şeklinde yazar eczanede kişiye göre hazırlanırmış.

    Annemle babam 1942 yıllarında evlenmişler.Babam Ankara’da o sırada Hukukta okuyormuş.Dedemin 1944 yılında  vefatı üzerine anneannem babamı çağırıp “oğlum gel eczanenin başına geç” demiş.Babam dönüp gelmiş ve eczanenin başına geçmiş. Eczaneye mesul müdürü aranmış  ve istanbuldan gelen  Faik Germen’le babam çalışmaya başlamışlar.

   Ben Dedemin ölümüne rastlayan yıllarda doğmuşum. Eczanenin olduğu yeri, arkasında kurulan pazarı, hasır pazarını, Nasuhpaşa Külliyesini hatırlıyorum. Nasuhpaşa Külliyesinin olduğu yerde  odalar vardı. Yıkık dökük odalarda kalanlar olurdu. Hasır pazarı salı günleri köylülerle dolar taşardı.Köylüler çokca hasır alırlardı.Eczanenin hemen karşısında  faytonlar olurdu. Faytonlar kemer ile bizim bulunduğumuz yere kadar (çarşı) taşıma yaparlardı.

    Güzelsanatlara düşkün bir genç kızdım. Fakat ailem ısrarla  eczacı olmamı istiyordu. Üniversite çağım geldiğinde Avusturyaya eğitime gönderildim. Ancak eğitimimi orada değil Ankara eczacılık fakultesinde tamamladım.

    Aydına döndüğümde Eczane  Zafer meydanındaki şimdiki Müftülüğün olduğun yerdeydi. Eczanenin başına geçtim. Adı KORAY eczanesiydi.  Ben,eczaneyi tekrar Batı Gazi Bulvarı üzerindeki yere taşıdım.

    1970 yılında evlendim.  Eşim Abdurrahman Sontur Öğretmendi.  Uzun yıllar Aydın Lisesinde çalıştı. Iki oğlum oldu. Koray ve Derya...Emekliliğime kadar çalıştım. Sonra Eczaneyi kapattım.

Ben,  Koray’la bir iş sebebiyle tanıştım. Saygılı, güvenilir ,işinde başarılı delikanlı. Hani derler ya. “Oğlum olsa bu kadar severdim” diye. Ben Koray için bunu söylerim.Eczane kapatılınca orada ofisini kurmuş..Buradan sevgilerimi gönderiyorum Koray Sontura..

   Aydın her köşen yazılmalı, her yaşanılan.. bize bu bilgileri veren kim olursa olsun minnettarım(z).

   Teşekkürler, Nüket hanım...

06.12.2016
Bu yazı 2433 defa okundu.

Diğer Yazıları