YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Mehmet ÖZÇAKIR

HA­YAT­TA HER EVİN BİR HİKAYESİ VAR­DIR, YAŞAM ACI­DIR,

HA­YAT­TA HER 
EVİN BİR 
HİKAYESİ VAR­DIR,
YAŞAM ACI­DIR, AMA MEY­VESİ 
TAT­LI­DIR

Cen­net ve Ce­hen­nem acaba sa­de­ce öbür dün­ya­da mıdır..?
“Ce­hen­nem de ateş yok­tur,
Her­kes tu­tuş­tu­ra­cak odu­nu­nu bu dün­ya­dan gö­tü­rür “
Diyen ata­sö­zü ne kadar doğ­ru­dur..?
Bu dün­ya­nın bir ta­ra­fı­nın cen­net ,
bir ya­nı­nın da ce­hen­nem ol­du­ğu­nu dü­şü­nü­rüm hep.
İnzi­va­ya çe­kil­miş bir der­viş,
Bu dün­ya­da değil , öbür alem­de­dir.
Sa­de­ce öbür dün­ya­yı zik­re­de­rek , ruhen öbür alem­de,
Be­de­nen bu dün­ya­da­dır.
Ama asıl cen­net ce­hen­nem biraz da bu dün­ya­da­dır.
Oku­yup iş bul­mak ,ev­len­mek , çoluk çocuk ye­tiş­tir­mek,
Ev ge­çin­dir­mek,işsiz veya bo­şa­nan ço­cuk­la­ra te­sel­li olmak ,
Nokta koy­du­ğu­muz ha­ya­ta ye­ni­den baş­la­mak ,
To­run­la­ra baba ,dede olmak,
Sı­kın­tı­lar­la baş etmek..!
Kı­sa­ca cen­ne­ti de ce­hen­ne­mi de bu dün­ya­da ya­şa­mak.
Evet yaşam acı­dır.
Sab­ret­mek ise so­nun­da fe­rah­lık­tır.
Kat­la­na­bi­len­ler için bu dün­ya­da bir im­ti­han­dır.
Her­ke­sin en sev­di­ği­nin ar­ka­sın­dan dök­tü­ğü göz­ya­şı en sa­mi­mi olan­dır.
En içten duy­gu­la­rıy­la dök­tü­ğü göz­ya­şı bu dün­ya­da­ki im­ti­ha­nı­dır.
ölüme asla isyan et­me­mek en doğ­ru­su­dur..
Her canlı bir gün ölümü ta­da­cak­tır der­ken ,
As­lın­da ha­ya­tın acı yü­zü­nü de or­ta­ya se­ri­yor bu veciz söz.
İşte bu ger­çe­ği ha­ya­tın tatlı za­man­la­rın­da unut­ma­ma­lı­yız.
Acı ve tatlı yaşam bu dün­ya­nın cen­net ve ce­hen­ne­mi­dir.
İçin­den kim­se­nin sağ çı­ka­ma­dı­ğı 
bu yalan dünya çok iyi ve güzel bir yer ol­say­dı,
me­zar­lık­lar ol­maz­dı..!
Bir büyük an­ne­mi­zin sö­zü­nü hiç unut­mam..!
yaşı dok­san­la­ra ulaş­mış ner­dey­se , dalya di­ye­cek­ken geçen yıl yi­tir­di­ği­miz Mu­zaf­fer tey­ze­miz ,” Allah beni geri al­ma­ya unut­tu bu dün­ya­dan her­hal­de “der, gü­lü­şür­dük.
Yüce ya­ra­dan unut­ma­dı­ğı­nı gös­ter­di.
Ken­din­ce geç de olsa aldı ema­ne­ti­ni bir gün.
Geç ölüm­ler neyse de, erken gen­ce­cik fi­dan­la­rın ba­şı­nın top­ra­ğa düş­tü­ğü­nü gör­mek baya üzü­yor.
Şehit der­nek­le­ri­nin üye­le­ri hızla ar­tı­yor.
Vehbi Koç' un o ünlü anek­dot­ta rahmi Koç'a an­lat­tı­ğı ger­çek hi­ka­ye­de­ki gib,
Vehbi Koç öl­me­den evvel oğlu Rahmi'yi ça­ğı­rıp, "Beni me­za­ra mut­la­ka ço­rap­la­rım­la gö­me­cek­si­niz, yoksa hak­kı­mı helal etmem" diye va­si­yet etmiş ve bir de mek­tup ver­miş. "Bu mek­tu­bu ben öl­dük­ten sonra ilk başın sı­kış­tı­ğın­da açar­sın" demiş. 
Gün gel­miş Vehbi Koç Hak­kın rah­me­ti­ne ka­vuş­muş. Oğlu, va­si­ye­ti ge­re­ği ba­ba­sı­nı ço­rap­la­rıy­la göm­mek is­te­miş. Fakat ca­mi­inin imamı bunu kabul et­me­miş, "İlle de ço­rap­lar çı­ka­cak, yoksa na­ma­zı kıl­dır­mam" demiş. Başka bir imam ge­tir­miş­ler ama na­fi­le, "Di­ni­mi­ze ters" di­ye­rek o da kabul et­me­miş. Başka bir hoca daha. Yok. O da kabul et­me­miş. 
Na­fi­le, ya­pa­cak bir şey yok , Vehbi Koç rah­met­li ço­rap­sız def­ne­dil­miş.

Rahmi Koç ça­re­siz­lik­ten kıv­ra­nı­yor­muş. Dü­şün­müş ta­şın­mış ama olan bi­te­ne bir çözüm bu­la­ma­mış. Bir­den ak­lı­na, ba­ba­sı­nın "ilk başın sı­kış­tı­ğın­da açar­sın" de­di­ği mek­tup gel­miş. Rahmi Bey hemen mek­tu­bu bulup he­ye­can­la açmış. Mek­tup­ta aynen şöyle ya­zı­yor­muş:
"Gör­dün mü oğlum Rahmi..! Ben ki Tür­ki­ye'nin en zen­gin ada­mı­yım. Ama me­za­ra bir çorap dahi gö­tü­re­me­dim. Eee, hani nerde benim zen­gin­li­ğim…?"
Torun Mus­ta­fa KOÇ da ya­nın­da bir çorap dahi gö­tü­re­me­den ema­ne­ti tes­lim etti de­de­si­nin ya­nı­na .
Demek ki en büyük zen­gin­lik , bu dün­ya­day­ken yap­tık­la­rı­mız ve sağ­lı­ğı­mız..!
Bu dünya da kimin di­ki­li ağacı varsa, emir hak olup git­ti­ği yere gö­tü­re­mi­yor, ge­ri­de ka­lı­yor.
Evi­min önün­de dik­ti­ğim üç ağaç zey­tin ağacı her yıl mey­ve­le­ri­ni ver­me­ğe baş­lar.
Çiçek aç­tı­ğı yaz ay­la­rın­da dök­tü­ğü bin­ler­ce çi­çek­ten ağaç­ta ka­la­bi­len­ler,
Şimdi kah­val­tı­lar­da sof­ra­da­ki Mey­ve­ye dö­nüş­tü.
İşte Ha­ya­tın ta ken­di­si.
toplu iğne başı gibi baş­la­yan zey­tin mey­ve­si'nin yol­cu­lu­ğu
Ken­di­ni bes­le­yen kök ve dal­lar­dan al­dı­ğı özütü,
İçinde sin­di­re­rek ,şimdi erik bü­yük­lü­ğün­de dal­la­rı­nı bize su­nu­yor.
Sa­bır­la bü­yü­yen siyah ve yeşil da­ne­ler ,
Hep in­san­lar için …!
Ama in­san­lar hep tü­ket­mek,hırs­la bir­bi­ri­ni çiğ­ne­mek sar­ma­lı ara­sın­da.
Kimse ha­ya­tın en tatlı an­la­rın­da , bunun bir gün er veya geç bi­te­ce­ği­nin far­kın­da değil.
Ha­yat­ta her gü­nü­nü­zü , son gü­nü­nüz­müş gibi ya­şar­sa­nız,
Ger­çek an­lam­da insan olan­lar­dan­sı­nız.
Acı, tatlı , hü­zün­lü , ne­şe­li ,
Ha­yat­ta her evin, her bi­re­yin ,bir hi­ka­ye­si var­dır..!
Ya si­zin­ki han­gi­si..?
SÖZÜN ÖZÜ :
BAZAN OLMAZ,HAYAT İSTEDİĞİNİ SUN­MAZ .
YA ZAMAN YAN­LIŞ­TIR YA DA MEKAN.
BAZAN DA KAR­ŞI­MIZ­DAKİ İNSAN..!

MEH­MET ÖZ­ÇA­KIR
meh­me­toz­ca­ki­r@R03;hot­ma­il.R03;com
PK:110 EFE­LER AYDIN
 

17/02/2017

17.02.2017
Bu yazı 714 defa okundu.

Diğer Yazıları