YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Mesut Mezkit

Fâzıl Ahmed Paşa ve Girit’te Son Zafer

Sadrazam Köprülü Fâzıl Ahmed Paşa mühim bir kuvvetle Girit’e çıktı. Sefer başlayalı 24 sene olmuştu (1667). Her gün bir kahramanlık hikâyesi işitiliyordu: Bir gün Gâzî Zeynel Bey namaz kılarken, kaleden atılan bombalardan biri seccâdesinin önüne düştü. Zeynel Bey namazını bozmadı, başını seccadeden kaldırmadı. Bomba patladı, bir zararı da olmadı. Fakat Zeynel Bey hayâtının kurtulduğunu düşünmüyor, uzun müddet secdede kaldığı için namazı bozuldu mu, onu merak ediyordu. Derhal serdârın yanına geldi. Başına gelenleri anlattı ve: “Acaba namazım bozuldu mu?” diye sordu. Fâzıl Ahmed Paşa çok sevindi, böyle ölümden yılmaz gâzîlerle Kandiye’nin alınacağına kanâati kuvvetlendi. O günden sonra hücumları daha da artırdı.

Fâzıl Ahmed Paşa, düşman elçilerini kabul etmez: “Kaleyi vereceklerse ne âlâ. Yoksa başka söz dinlemem!” derdi. Para tekliflerine de: “Biz bezirgân (tüccar) değiliz. Paraya ihtiyâcımız yoktur. Ölürüz, Kandiye’den yine vazgeçmeyiz!” derdi.

Buradan vazgeçmek, yirmi beş sene bu topraklarda savaşmış şehid ve gâzîlerin gayretini unutmak demekti.

Venedikliler, Osmanlıların bu kararlılıklarını gördüler ve Osmanlı azmi ile başa çıkamayacaklarını anladılar. Ve altı gün altı gece süren müzakere neticesinde Kandiye Kalesi’ni gâzîlerimize teslim ettiler.

Artık yirmi beş sene süren, binlerce gâzîmizin şehâdetine sebep olan Girit seferi sona ermişti.

Kandiye Kalesi’ni teslim alma merasimi gayet parlak oldu. Bir elçi, kalenin anahtarlarını gümüş bir tepsi üzerinde getirerek teslim etti. Serdâr-ı Ekrem Fâzıl Ahmed Paşa, anahtarı getiren adamın serpuşunu altınla doldurdu. Gâzîlere kahveler, şerbetler ikram edildi. Gâzîlerimizin sebâtı sâyesinde dünyanın en güzel adası, Akdeniz’in anahtarı Osmanlı Devleti’nin eline geçti. Kandiye Kalesi’nde ezanlar okunuyor, gâzîlerimiz Allâh’a şükrediyorlardı (1669). (Yirmi Beş Sene Siper Kavgası, Çamlıca B. Y.)

10.06.2016
Bu yazı 1095 defa okundu.

Diğer Yazıları