YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Özge Çelik

ABLA SANA BİR SIR VEREBİLİR MİYİM?

Değerli okurlar bu haftaki yazımda sizlerle bir çocukla yaptığım konuşmanın bir kısmını  isim vermeden paylaşmak istiyorum. Özel eğitim raporu almak için gelen ve benim kendisine zeka testi uygulamam gereken bir çocuk. Test sırasında iken aramızda geçen bir konuşma. Çocuğa testteki bazı soruları soruyordum ve o da “bilmiyorum” şeklinde yanıtlar veriyordu. Tam o sırada bir an durdu ve sonra aramızda şöyle bir konuşma geçti.

Çocuk: Abla sana bir sır verebilir miyim?

Ben: Tabi ki verebilirsin. Seni dinliyorum.

Çocuk: Neyse vazgeçtim.

Ben bu aşamada çocuğun söyleyeceği şeyin görüşmemiz açısından önemli olduğunu düşünerek söylemesi için onu ikna etmeye çalışan bir tutum gösterdim.

Ben: Bence söylemen daha iyi olabilir. Hem şimdi sen böyle söyledin ya merak ederim ben.

Çocuk: Tamam söyleyeceğim ama kimseye söylemeyeceksin. Tamam mı? Babama söylersen bana çok kızar.

Ben: Tamam sen merak etme kimseye söylemeyeceğim.

Çocuk: Tamam söylüyorum.  Şimdi abla senin bana sorduğun bu sorular, yaptırdıkların var ya ben aslında onların hepsini biliyorum.

Ben: Okuma-yazmayı biliyor musun sen?

Çocuk: Evet biliyorum abla. Diğer sorduklarını da. Hepsini biliyorum.

Ben: Mesela söyle bakalım o zaman. Tanesi 8 liradan 3 tane şeker ne kadar eder?

Çocuk: 24 abla. Hepsini biliyorum ama babam ve beni buraya getiren özel eğitimde çalışan kadın var ya onlar bana dediler ki sana sordukları soruları bilmiyormuş gibi yap dediler. Sana renkleri sayıları sorabilirler, ne sorarlarsa bilmiyorum de dediler. Şimdi abla bizim maddi durumumuz pek iyi değil. Babam bize bayramda giysi falan alamıyor. Şimdi buradan rapor alırsak para veriyorlar ya bize işte ondan böyle yapıyor babam ama ben o okula da gitmek istemiyorum. Zaten ben de bir sorun yok abla. Ama ne olur bunları sana söylediğimi kimseye söyleme abla. Yoksa bana çok kızarlar.

Ben: Tamam canım. Merak etme söylemeyeceğim ama bu konuyla ilgili ne yapabiliriz biraz düşüneyim tamam mı?

Çocuk: Tamam abla.

Bundan sonra çocuk testteki sorularıma yapabildiği kadar cevap verdi. Kendisine söylendiği gibi yapmadı. Kandırmaya çalışmadan kendi hakkını korudu. Ama ya koruyamayan çocuklar. Onları düşündüm. Şimdi bu olayda maddi durumu kötü olduğu için kendi çocuğu üzerinden çıkar sağlamaya çalışan babaya mı üzülüp kızalım, bu işle ilgili aracı olan ve yanlış yönlendirmeler yapan, bilmediğimiz çirkin bir şekilde çıkar sağlamaya çalışan bu kadına mı üzülüp kızalım, bu durum yüzünden adı lekelenecek olan kuruma mı  yoksa üzerinden onca kişinin çıkar sağlamaya çalıştığı mağdur durumdaki çocuğa mı? Ben en çok o çocuğa üzüldüm aslında. O çocuk hakkını korumuştu. Koruyamayanlar için ise buradan söylemek istiyorum. Lütfen  her ne olursa olsun çocuklarımız üzerinden çıkar sağlamaya çalışmayalım. Lütfen onları sömürmeyelim.

Ayrıntılı bilgi için

İDEA Psikolojik Hizmetler

0 256 225 05 06

01.02.2016
Bu yazı 785 defa okundu.

Diğer Yazıları