YAZARLAR

Süleyman Kasım Şener

BİZ

Semra Şener

ATAMA ÖZLEM

HAVVA ÇETİNTÜRK

KAPLUMBAĞA ve BEN

Asuman Dokuzlu

UTANIYORUZ ATAM!!!

Halil Kanargı

YÜREK DİLSİZ KALIR

Mesut Çelik

Vefakar Ülkem

Gönül Şahin Mezkit

15 Temmuz günü



Süleyman Kasım Şener

İNSANLIK

O gün de diğer günler gibi sıradandı. Her zamanki işlerini yapacaklardı ve denize açıldılar. Seferihisar açıklarına geldiklerinde denizdeki karaltıları fark ettiler. Sesler de geliyordu. "Yine göçmenler" diye geçirdiler içlerinden. Teknenin yönünü hemen kazazedelere doğru döndürdüler.

Denizde can pazarı yaşanıyordu.

Korkmuş, takatleri kalmamış o zavallı insanların gözlerinde umut ışıkları parladı. İşte bir tekne yanaşıyordu. Kurtulmuşlardı.

Evran 1 adlı balıkçı teknesi denizden 15 göçmeni çıkardı.

Bir başka balıkçı teknesinden yardım istendi.

Diğer tekneye kurtardıkları göçmenleri aktardılar.

O sıra, ağlamaklı bir anne, yavrusunun hala denizde olduğu anlatıyordu.

"Ne olur!" diye yalvarıyordu.

Evran 1, bir ümit tekrar denize doğru açıldı.

Bir kaç mil ilerlemişlerdi ki suda bir can yeleği gördüler.

Yaklaştıklarında can yeleğinde küçük bir çocuğun olduğunu gördüler.

Hiç olmazsa cenazesini alalım diye sudan çekerlerken, bebeğin hala yaşadığını gördüler.

Tüm Türkiye yaşanan bu olayı televizyonlardan, gazetelerden okudu ve gördü.

Minik Muhammed sudan çıkarıldıktan sonra hemen hastaneye kaldırılmış, ardından da İzmir'e gönderilmişti. Bir gün hastanede kaldıktan sonra sapasağlam olarak hastaneden taburcu edildi.

Bundan günlerce önce sahile cansız küçük bedenler vurmuş, bütün dünya bu acıya ortak olmuştu. Küçük Aylan maalesef Muhammed bebek kadar şanslı değildi.

Ege'de her gün trajedi yaşanıyor.

İnsanlar ölümü göze alarak önce Yunanistan'a, ardından da Almanya'ya gidebilmek için herşeyi göze alıyorlar.

Aylan bebek gibi bazıları başaramıyor.

Binlercesi ise bu yolculuğa devam ediyor.

Asrın göçüne tanık olan insanlık ise suskun..

Aylan bebeğin fotoğraflarını görüyorlar ancak bakmıyorlar.

Ya da bakıyorlar ancak görmüyorlar.

Üç maymunu oynuyor insanlık.

Görmedim. Duymadım.Bilmiyorum.

Cansız bedenler kıyıya vurduğunda kafasını çeviriyor, insan dediğimiz canlı.

Minik Muhammed'in sudan canlı olarak çıkarılması ise tam bir mucize.

Gözleri nemleniyor insan denilen canlının.

Vicdanlar rahatsız.

Kalpler paramparça.

Bir vurdum duymazlık. Bir adam sendecilik.

Bir de dev gibi bencillik...

Minik Muhammed kurtuldu.

Evran 1 adlı balıkçı teknesinin kaptanı ve çalışanları tarafından.

Onlar bizim insanımız.

Bizim kahramanlarımız.

Bize ne demediler.

Boşver demediler.

Aman başımıza iş açarız demediler.

Önce 15 göçmeni kurtardılar.

Sonra, o içi acıyan annenin de sesine kulak verdiler.

Çekip gitmediler.

Bir umut tekrar denizi aradılar.

Gözlerini çevirmediler.

Buldular.

Kurtardılar.

Onlar insanlığın yüz akı oldular.

Bir teşekkürü çoktan hakettiler, üstelik teşekkür beklemeden.

Başka şeyleri de hakediyorlar amma ne yöneticiler nede siyasiler bu konuda ne yapıyorlar, doğrusu bilmiyoruz.

Keşke bilseydik

Ama biz, insanlık adına, yine de teşekkür ediyoruz.

Evran 1'in kaptanı Recep Evran'a, Cenap Gümran ve diğerlerine.

Teşekkürler.

İnsanlığın hala ölmediğini gösterdiğiniz için.

26.10.2015
Bu yazı 883 defa okundu.

Diğer Yazıları